14/05/2005

VAN PAUL

Mark

Ik denk nu al met veel weemoed terug aan onze snoeidagen. Waar we na een dag van tuinieren, en vooral veel lachen, wat genoten van het zonnetje met een aperitiefje, wachtend tot het eten klaar was.
Het zal nooit meer hetzelde zijn, ik zal je missen.


Vaarwel Mark

Paul De Froy







14:20 Écrit par Tes amis / Uw vrienden | Lien permanent | Commentaires (1) |  Facebook |

Commentaires

Dag Mark We hebben elkaar het laatst in het ziekenhuis gezien, vlak voor ik weg ging en we spraken af tot de volgende keer zodat ik kon vertellen hoe het geweest was.
Helaas, ik kan het je niet meer vertellen en ik had nochtans goei stoten om met je te delen.
Je ging zoals je geleefd hebt, je lot nuchter bekeken en een beslissing genomen. Ik bewonder je moed om een dergelijke beslissing te nemen.
Mark, ik heb je gekend in zware dagen, zij aan zij met je gestaan in gevaarlijke sittuaties, samen met je krampen in de buik gehad van het lachen ik zal het allemaal missen.
Zoals Pol het zei het zal nooit meer hetzelfde zijn zonder je, daarvoor laat je een te groot gat achter.
Waar je ook moge zijn het gaat je goed jong en als je me mocht nodig hebben zul je even moeten wachten tot mijn mutatie daar is.

Écrit par : Maurice Grumeau | 18/05/2005

Les commentaires sont fermés.